Πιο πέρα από το μαύρο
η καρδιά σου
που έμεινε να πεθαίνει δίχως αίμα
να σπαρταρά σαν ψάρι στον αέρα
με την ουρά κομμένη
δίχως λέπια
χωρίς βράγχια
ν' αναπνέει στο μολυσμένο ουρανό
 
Πιο πέρα απ' τη φωνή σου
το σκοτάδι
να γλείφει τις πληγές
να τις ματώνει
 
'Ερποντας ν' ανεβαίνει στο βουνό
έρποντας να το καίει
 
Πιο πέρα από τα μάτια σου
ο γκρεμός
τους σκοτωμένους ύπνους να φυλάει
μ' ένα πικρό χαμόγελο
αγεφύρωτο
που δεν τελειώνει